Het valt mij de laatste tijd op dat het onderwerp decubitus alleen negatief in het nieuws komt. Weer een instelling die een veel te hoge decubitusprevalentie heeft. Weer een familie die naar de rechter stapt omdat hun vader geen adequaat matras krijgt van de zorgverzekeraar. Het SBS-gehalte van deze berichten is hoog. De negatieve incidenten worden eruit gepikt en breed uitgemeten. En natuurlijk het kan altijd beter – maar er is ook zoveel positiefs te melden over decubitus.

Bijvoorbeeld: decubitus krijgt in Nederland steeds meer aandacht. In jaarverslagen van zorginstellingen lees ik meer en meer over dit onderwerp. Mooi toch, dat in een jaarverslag het onderwerp decubitus prominent aanwezig is? En goed om te zien dat ook managers eindelijk in actie komen. Ik vind het een pluspunt, want het zal op langere termijn positief gaan werken. En ik spreek uit ervaring. Een goed voorbeeld is het RRR verpleeghuis in Rotterdam. Een aantal jaren geleden heeft de directie gesteld dat het onacceptabel is dat binnen de instelling decubitus ontstaat. Het voltallig management heeft toen besloten alle mensen en middelen in te zetten om te voorkomen dat een bewoner van hun verpleeghuis nog decubitus krijgt. En na vier jaar intensief hiermee bezig te zijn geweest, is het gelukt 0% interne decubitus te hebben.

Proficiat! Geweldig! En er zijn vele van deze positieve voorbeelden. Honderden verpleegkundigen en verzorgenden werken elke dag hard om te voorkomen dat er decubitus ontstaat. En vaak met een positief resultaat. Ik denk dat we op de goede weg zijn. Alleen delen wij in mijn ogen nog te weinig. Want we kunnen nog veel van elkaar leren.

Laten we vooral ook de positieve resultaten delen. En is het niet gelukt? Dan onderzoeken we waardoor dat komt en proberen we het opnieuw. Ik ben in ieder geval positief gestemd over de aandacht die decubitus krijgt.

Heeft u ook een positief verhaal over decubitus? Laat het mij weten!